Η σημερινή ανάρτηση του Κ. Μητσοτάκη, ανήμερα της επετείου της απελευθέρωσης της Αθήνας από την γερμανική κατοχή, έρχεται να μας θυμίσει την ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε σήμερα. Ο πρωθυπουργός στην εβδομαδιαία του ανασκόπηση δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο θέμα της απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι. Αναφέρθηκε όμως όχι για να ζητήσει συγνώμη, ούτε καν να παραδεχθεί επιτέλους ότι ο αγώνας του ήταν δίκαιος και πολύ σωστά τα αυτονόητα αιτήματα του έγιναν δεκτά. Στην ανασκόπηση του ο πρωθυπουργός μας θυμίζει για άλλη μια φορά το πώς λειτουργεί η δικαστική εξουσία: χέρι χέρι με την εξουσία του κεφαλαίου και της εκάστοτε κυβέρνησης. "Η Δικαιοσύνη βρίσκει, τελικά, τις λύσεις. Και η Δημοκρατία έχει τη δύναμη να ξεπερνά κάθε εμπόδιο." μας λέει ο πρωθυπουργός. Αυτό που δεν μας λέει όμως είναι ότι η δικαιοσύνη βρίσκει λύσεις όταν ο λαϊκός παράγοντας δεν της αφήνει άλλη επιλογή. Δεν μας λέει ότι το βασικό εμπόδιο που αντιμετωπίζει η δημοκρατία είναι η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης, οι συγκαλύψεις, τα σκάνδαλα, οι ιδιωτικοποιήσεις που δολοφονούν.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως δεν παραλείπει να αναφερθεί και σε πράξεις που θα προχωρήσει μετά τον αγώνα που έδωσε ο Πάνος Ρούτσι, έχοντας στο πλευρό του όλη την κοινωνία. Έτσι από την ερχόμενη εβδομάδα ο χώρος και το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη θα περάσουν στην δικαιοδοσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, υπονοώντας την απαγόρευση οποιασδήποτε συγκέντρωσης σε αυτό! Το μάθημα της κυβέρνησης μετά από 23 μέρες απεργίας πείνας ενός πατέρα που έχασε τον γιο του, ο οποίος κατάφερε να οδηγήσει την κυβέρνηση σε πανικό και τελικά σε αναδίπλωση, ήταν ότι πρέπει να θωρακιστούν απέναντι σε αυτούς τους αγώνες!

Το άτυπο μνημείο των Τεμπών στη πλατεία Συντάγματος ξεκίνησε να υπάρχει το 2024 όταν μέλη φοιτητικών συλλόγων, ένα χρόνο μετά το τραγικό έγκλημα στα Τέμπη, πήραν τη πρωτοβουλία να γράψουν τα ονόματα των νεκρών μπροστά στη Βουλή. Μαζί ο Παύλος Ασλανίδης, πατέρας ο οποίος έχασε τον γιο του Δημήτρη Ασλανίδη στα Τέμπη, πήρε το πινέλο και έγραψε ο ίδιος το όνομα του γιου του. Η κίνηση αυτή είχε ένα στόχο: να μην αφήσουμε πότε να ξεχαστεί το έγκλημα στα Τέμπη, να μην αφήσουμε πότε να ξεχαστεί το αίμα που χύθηκε. Από τότε το άτυπο μνημείο έχει αγκαλιαστεί από όλη την κοινωνία και η ίδια η κοινωνία του έχει δώσει τον δικό της χαρακτήρα: κεριά, λουλούδια, εικόνες και επιγραφές. Αυτό που τους ενοχλεί όμως δεν είναι απλά ότι ο χώρος αποτελεί ένα μνημείο. Αυτό που τους ενοχλεί είναι ότι έχει μετατραπεί σε ένα ζωντανό μνημείο, που δεν αφήνει την κυβέρνηση να συγκαλύψει τις ευθύνες της. Έχει μετατραπεί σε ένα κέντρο αγώνα για όλο τον κόσμο. Αυτό έκαναν ξεκάθαρο η επιλογή του Πάνου Ρούτσι να ξεκινήσει και να κρατήσει την απεργία πείνας στο συγκεκριμένο σημείο, αυτό έκανε ξεκάθαρο το πλήθος κόσμου που βρισκόταν εκεί καθημερινά να του συμπαρασταθεί όλες τις ώρες της ημέρας, αυτό έκαναν ξεκάθαρο τα τραγούδια και όλες οι δραστηριότητες που λαμβάνουν μέρος εκεί.

Η συγκεκριμένη κίνηση της κυβέρνησης αποτελεί ευθεία επίθεση στους αγώνες γύρω από το έγκλημα των Τεμπών. Φοβούνται την δυναμική του κινήματος και γι' αυτό προσπαθούν να οχυρωθούν με κάθε τρόπο.

Κάνουμε ξεκάθαρο ότι δε θα πάμε βήμα πίσω από τις κατακτήσεις μας. Η τρομοκρατία και οι απειλές της κυβέρνησης δεν πρόκειται να κάμψουν την τεράστια λαϊκή δυσαρέσκεια, δεν πρόκειται να κάμψουν τους αγώνες για δικαιοσύνη και για να περάσουν τα τρένα στο δημόσιο με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο!

Το μνημείο των Τεμπών αποτελεί ζωντανό μνημείο για το αίμα που έχει χύσει ο λαός! Κάτω τα χέρια σας!